երիտասարդ հետախույզ Գիլ Կարրիլոն և սպանությունների լեգենդար քննիչ Ֆրենկ Սալերնոն մրցում են ժամացույցի դեմ ՝ կանգնեցնելու գիշերային հրեշին, որը պատասխանատու է 1985 թվին անկանոն սպանությունների և սեռական ոտնձգությունների համար: Լոս Անջելեսում:
Ինձ շատ հետաքրքիր էր և այն փաստը, որ իսկական պատմություն էր,Այս վերջերս շատ եմ սիրում իրական հանցագործություներ, որովհետև հետաքրքիր է իմանալ դրդապատճառը և ինչու են մարդասպաններն անում այն, ինչ նրանք արեցին:
Capital punishment, death penalty or execution is considered as the infliction of death upon a person by judicial process as a punishment for an offence. Crimes that result in a death penalty are known as capital crimes. Death penalties are enforced on people who have performed profound malpractices and crimes.
In ancient times, the death penalties were more of a torture than that of punishments. The methods were torturous, and it would strain the body of the culprit in such a way that the pain would lead to their death.
Traditional methods of death penalties included devouring by animals like being thrown away to the lions, alligators or death by snake bites. Back-breaking was an ancient method of execution that avoided spilling of blood on the ground. Crucifixion was also a standard method of execution in the past which involved nailing the person to a cross and allowing it to perish.
Suffocating the criminal by carbon monoxide poisoning was also another method of execution. It was performed by burning coal inside a sealed room where the criminal would ultimately choke to death. Modern techniques are much quicker and less painful than the traditional methods of execution. Modern means of death penalties involve electrocution where the criminal is tied to the chair, and a high voltage current is passed through his body which can ultimately kill him. It mainly causes the failure of the heart.
Tranquilization or lethal injection is a method that gives the person a slow but painless death. It takes quite long for the criminal to die. The toxins in the injections act slowly and cause the slow death of the criminal. Hanging the criminal is the most common method of execution in recent times. The criminal is hung till death.
Another form of the death penalty in recent times is the shooting method where the culprit is shot in the head or the chest, which causes immediate death. In the Arabian and the Gulf Countries, the beheading method is used as the death penalty for the criminals. Beheading is decided based on the crime committed. It is a painful method where the head is cut off from the culprit’s body.
The role of public opinion and collective conscience plays a vital role in the imposition of death penalties in many countries. The punishment must befit the crime so that the court reflects the public abhorrence of the crime. The court must consider both the rights of the criminal as well as the rights of the victim and society at large while deciding the mode of execution.
Many think that death penalties are violating human rights, but still, it is practised in many countries. It not only prevents future crimes, but it makes a person think twice before committing a deadly crime. Death penalties are a harsh reality showing that the world is filled with culprits and criminal activities. Crimes have risen to such a level that execution is the only way to stop deadly crimes.
Իմաստասէր ոմն աղքատ ունէր ծոյլ որդիս եւ ի ժամ մահուն կոչեաց զորդիսն եւ ասէ.
— Ո՛վ որդեակք, բազում գանձ կայ պահեալ ի հարցն իմոց յայգին մեր, իսկ զտեղին ոչ ցուցանեմ ձեզ, այլ որ աշխատի ևւ խորագոյն փորէ, նա գտանէ զգանձն:
Եւ յետ մահուն հօրն, սկսան որդիքն ջանալ մեծաւ աշխատութեամբ եւ խորագոյն վարէին, եւ ամէն մէկ իւրն ջանայր, զի ինքն գտցէ զգանձն:
Եւ սկսաւ այգին աճիլ եւ զօրանալ եւ ետ բազում պտուղ եւ ելից զնոսա գանձիւ:
Բառարան
ոմն — մի մարդ, մեկը (ոմն աղքատ – մի աղքատ մարդ)
որդիս — որդիներ
ի ժամ մահուն — մահվան ժամին
կոչեաց — կանչեց
զորդիսն — որդիներին
որդեակք — որդյակներ
պահեալ — պահված
ի հարցն իմոց — իմ հայրերից, իմ հայրերի կողմից
յայգին — այգում
զտեղին — տեղը
ոչ ցուցանեմ — ցույց չեմ տալիս
որ — ով, ով որ
խորագոյն — ավելի խոր
փորէ — այստեղ` փորի
գտանէ — այստեղ` կգտնի
յետ մահուան հօրն — հոր մահվանից հետո
մեծաւ աշխատութեամբ — մեծ չարչարանքով
վարէին — վարում էին
իւր ջանայր — ինքն էր ջանում (ձգտում էր)
զի — որ, որպեսզի
գտցէ — գտնի, կգտնի, պիտի գտնի, գտնելու է
ետ — տվեց
ելից — լցրեց
զնոսա — նրանց
գանձիւ — գանձով
Հարցեր և առաջադրանքներ
1.Ճիշտ կարդա այս բառերն ու բառակապակցությունները.
Կոչեաց, որդեակք, պահեալ, աշխատութեամբ, յայգին, յետ, զտեղին, զգանձն, զնոսա, մահուան, խորագոյն, իւրն:
2.Հետևյալ բառերն ու բառակապակցություններն աշխարհաբար դարձրու.
Ասէ – ասել
որդիքն – որդիները
սկսան – սկսեցին
յայգին մեր – մեր այգին
զգանձն – գանձը
սկսաւ – սկսեց
բազում պտուղ – բարիք
ետ բազում պտուղ – տվեց բազում պտուղներ
3. Աշխարահաբար դարձրու առակը:
Իմաստասեր աղքատ մեկն ուներ ծույլ որդիներ և մահվան ժամանակ կանչեց որդիներին և ասեց.
— Ո՛վ որդիներ, բազում գանձեր կա պահված իմ հայրերի կողմից մեր այգում, իսկ տեղը ցույց չեմ տալու, այլ ով որ աշխատի և խորագույն փորի, նա կգտնի գանձերը:
Եվ հոր մահվան օրվանից սկսած, սկսեցին որդիները ջանալ մեծ չարչարանքով և խորագույն վարել, և ամեն մեկն ինքն էր ջանում, որ ինքը գտնի գանձերը:
Եվ սկսեց այգին աճել և զորանալ և տվեց բազում պտուղ և լցրեց նրանց գանձով:
4.Ինչի՞ց է երևում հոր իմաստասեր լինելը:
Հայրը գիտակցում էր, որ իր մահը մոտ է և չէր ցանկանում, որ իր մահից հետո իր որդիները լինեն ալարկոտ, չունենան իրենց ապրուստի միջոցը և ժառանգությունը վատնելուց հետո ձեռնունայն մնան։ Նա որդիներին պատմեց գանձերի մասին, որոնք իրականում գոյություն չունեին։ Որդիները գանձերը գտնելու նպատակով սկսեցին աշխատել հեղի հետ և հողը բերրի դարձնել։ Հենց այստեղ էլ կայանում է հոր իմաստունությունը։
5.Մեկ նախադասությամբ գրիր` ի՞նչ է ցույց տալիս առակը:
Առակը սովորեցնում է, որ յուրաքանչյուրն իր աշխատանքի միջոցով պետք է հասնի հարստության, ձեռք բերի համբավ և ստեղծի իր ապրուսի միջոցը։
Առիւծ մի կորիւն ծնաւ, եւ ժողովեցան կենդանիքն ի տես եւ յուրախութիւն: Գայ աղուէսն ի մէջ բազմամբոխին եւ մեծահանդիսիւ նախատեաց զառիւծն յատեանն բարձր ձայնիւ եւ անարգեաց, թէ`
— Ա՞յդ է քո կարողութիւնդ, զի մի՛ կորիւն ծնանիս եւ ոչ բազում:
Պատասխանի ետ առիւծն հանդարտաբար եւ ասէ.
— Այո՛, մի՛ կորիւն ծնանիմ, բայց առիւծ ծնանիմ եւ ոչ աղուէս քան զքեզ:
Բառարան
Ի տես եւ յուրախութիւն — տեսնելու և ուրախանալու
Գայ — գալիս է
ի մէջ բազմամբոխին — բազմամբոխի (հավաքվածների մեջ)
մեծահանդիսիւ — այստեղ` հանդիսականների ներկայությամբ
զառիւծն — առյուծին
ծնանիս — ծնում ես
պատասխանի ետ — պատասխան տվեց, պատասխանեց
ասէ — ասում է
ծնանիմ — ծնում եմ
Հարցեր և առաջադրանքներ
1.Ճիշտ կարդա այս բառերը.
Զքեզ, առիւծ, կորիւն, կարողութիւն, յուրախութիւն, յատեանն, գայ, աղուէս, նախատեաց, անարգեաց:
2.Այս բառերն ու բառակապակցություններն աշխարհաբար դարձրու.
Կենդանիքն – կենդանիները
Ծնաւ – ծնեց
ժողովեցան – հավաքվեցին
նախատեաց – նախատեց
անարգեաց – անարգեց
բարձր ձայնիւ – բարձր ձայնով
ոչ աղուէս քան զքեզ – ոչ աղվես քեզ պես
3.Գրաբար դարձրու առակի համառոտ փոխադրությունը.
Առյուծը մի կորյուն ծնեց, և աղվեսը նախատեց նրան (զնա), որ մի´ կորյուն է ծնում և ոչ բազում: Իսկ առյուծը պատասխանեց.
— Մի կորիւն եմ ծնում, բայց առիւծ:
Առիւծ մի կորիւն ծնաւ, եւ աղուէսն նախատեաց զառիւծն, որ զի մի՛ կորիւն ծնանալ եւ ոչ բազում:
— Մի՛ կորիւն ծնանիմ, բայց առիւծ:
4.Ի՞նչ է ցույց տալիս առակը:
Առակը ցույց է տալիս, որ ամեն ինչը չէ, որ քանակով որոշվում է նրա որակը։ Աղվեսը ծնում է բազմաթիվ ձագեր, սակայն նրանք չունեն նույն ուժը, հզորությունը, ինչն ունի առյուծի ձագը՝ կորիունը։
5.Նույն բովանդակությամբ մի պատմություն գրիր, որի հերոսները մարդիկ են:
Կային երկու հարեվաններ, նրանցից առաջինն ուներ հինգ երեխա, իսկ երկրորդը՝ ընդամենը մեկ։ Առաջին հարևանը միշտ ծաղրում էր երկրորդին, սակայն երկրորդը չէր ընկճվում այդ խոսքերից։ Երկրորդը իր ամբողջ օրը տրմադրում էր իր միակ որդուն, նա նրան դասիարակում էր, օգնում էր դասերը կատարել, և միասին ստեղծում էին բազմաթիվ արկածներ։ Առաջին հարևանը չէր հասցնում բոլոր երեխաներին օգնել դասերը կատարել, գնալ զբոսանքների և դաստիարակել․ նրա երեխաները մեծանում էին ինքնուրույն։
Անցնում են տարիներ։ Երկրորդի որդին հասել էր մեծ բարձունքների՝ դարձել էր հանրախանաչ բժիշկ, ուներ բարի համբավ և միշտ օգնում էր մարդկանց։ Առաջինի երեխաները ոչնչի չէին հասել, նրանք չունեին կարգին կրթություն և այդ պատճառով չէին կարողանում գտնել կարգին աշխատանք, չունեին մարդկանց հետ շփվելու էթիկա։
Երբ երկրորդի որդու գործերն ավելի են լավանում, նրանք տեղափոխվում են այլ բնակարան՝ ավելի լավը և ավելի հարմարավետ։ Տեղափոխվելու օրը երկու հարևանները հանդիպում են, և երկրորդն ասում է առաջինին․ «Իմ երեխան մեկն էր, բայց նրա հասած բարձունքներին քո հինգ երեխաները նույնիսկ միասին չկարողացան հասնել»։
Բարև ձեզ,ես Արաքս Քալիճյան եմ,սովորում եմ կրթահամալիրում 8-րդ դասարանից,քանի որ կրթահամալիրը լեզուների ընտրության լայն հնարավորություն է տալիս երրորդ լեզուն ընտրել եմ իտալերենը:
ինձ միշտ դուր է եկել իտալերեն լեզուն և ամեն ինչ,Իտալիայի մասին: Շատ նախագծեր ենք կատարել,թվարկեմ մի քանիսը: Իսալիայի դեսպանատան աշխատակցուհի՝ Դասավանտող,Բիանկա Գրելլանի հետ։ Ճանաչում ենք էնք հայտնի իտալացի նկարիչներին Անիմացիոն ֆիլմի թարգմանում Թարգմանումներ Իտալական ռատիո Ունենք նոր նախագծեր, որոնք ընթացքի մեջ են ինտելեկտուալ խաղեր Quizz ծրագրով:
Նահապետ Քուչակը համարվում է հայ միջնադարյան ժողովրդական-գուսանական քնարերգության փոքրածավալ (հիմնականում քառատող) երգերի՝ հայրենների զգալի մասի հեղինակը: Նրա ծննդյան ամսաթիվը ենթադրվում է 1490-ական թվականների սկզբներին, իսկ մահը, համաձայն հայրենի գյուղի սուրբ Թեոդորոս եկեղեցու պատի տակ պահպանված շիրմաքարի արձանագրության, եղել է 1592 թվականին։
Նահապետ Քուչակը հայ առաջին աշուղ-երգիչներից է: Այդ են վկայում պահպանված ժողովրդական զրույցները և նրա Նահապետ վարպետ պատվանունը: Հայրեններից բացի՝ Քուչակի անունով պահպանվել են շուրջ մեկ տասնյակ գրավոր ու բանավոր սիրային, կրոնական, բարոյախրատական, աշուղական երգեր՝ հայերեն և թուրքերեն:
Քուչակյան հայրենները հիմնականում սիրո երգեր են: Հեղինակն իր սիրտը համարում է սիրո օրրան կամ ակունք, որից բխում է սերը և տարածվում աշխարհով մեկ։
Քանի որ միջնադարում աշխարհիկ սեր երգելը եկեղեցին խստորեն դատապարտել է, երգիչը բողոքում է Աստծու դեմ, որ ստեղծել է գեղեցիկ կնոջը, բայց մեղք է համարում նրան սիրելը, սակայն, ստանալով Աստծու թույլտվությունը, սիրո երգիչն ազատորեն արտահայտում է իր սերը:
Քուչակի հայրեններն ապշեցնում են իրենց բյուրեղացած սեղմությամբ, անակնկալ ու անսպասելի ավարտով, անչափ հյութեղ բանաստեղծական պատկերներով:
Քուչակի անունով կոչվել են թաղամաս Երևանում, գետ և գյուղ՝ ՀՀ Արագածոտնի մարզում:
Հայրենը հայկական միջնադարյան ժողովրդական տաղաչափության տեսակներից մեկն է։ Բաղկացած է չորս 15 վանկանի տողից, նույնահանգ է։ Երբեմն տողերը երկատվում են, գրվում ութ տողով։ Հայրենների սովորական թեմաներն են սերը, բերկրանքը, պանդխտությունը, խաղաղությունը և այլն։ Հայրենները մեծ հետք են թողել հայ բանաստեղծական արվեստի վրա։ «Հայրեն» անունը ծագել է «հայերեն» բառից: Հայրենները հայկական տաղաչափական յուրահատուկ կառուցվածք ունեցող ոտանավորներ են: Երևան են եկել XIII դարի ձեռագրերում: Դրանք մեծ մասամբ սիրո, ուրախության ու խրատական երգեր են: Հորինվել են միջին հայերենով:
Սիրտս կոտրվել է, ամեն կտորը դիր վաճառքի․
Թանկագին յար, հը՞ն, առաջ արի, կամ գնի՛ր, կամ գի՛ն ասա․
Մեծ թիվ ասա, որ ուրիշները չգնեն․
Հարցրո՛ւ, թանկ ու էժան արա, որ ամեն մեկը չկարողանա գա և գնի։
Աչքերդ ծովից է վերցրած, հոնքերդ՝ սև ամպերից․
Քո պատկերը և տեսքը կարմիր վարդերի տերևներ են․
Որտեղ որ դու կանգնած լինես, կարիք չի լինի լույս վառել․
Լույսը դուրս է գալիս քեզանից, և մահացածները հողից ելնում են։
Նահապետ քուչակը այս հայրենն ուղում է սիրելիին, ով կոտրել է նրա սիրող սիրտը։ Նա խնդրում է սիրելիին այդ կտորները գնել և վերականգնել, կամ տալ ուրիշին, բայց թանկ գնով, որ ամեն մեկը չկարողանա այն յուրացնել։ Ըստ իս նա ցանկանում է ասել, որ սերը շատ թանկ բան է և այն ամեն անցորդին տալ հնարավոր չէ։ Նրա խոսքերի տակ նաև թաքնված է՝ ինչ է սերը իր համար, որ սիրել նշանակում է արժևորել դիմացինին, սիրել իր նրան թերություններով հանդերձ, իսկ այդպիսի իրական սեր չի կարղ տա յուրաքանչյուրը։
Այս հայրենով Քուչակը նկարագրում է սիրելիին։ Նկարագրում է նրա արտաքինի յուրաքնչյուր մասնիկի կարևորությունը, գեղեցկուրյունը և արժեքը։ Ցանկանալով ասել, որ եթե իսկապես սիրում ես, ապա սիրելիդ քեզ համար պետք է լինի լավագույնը և քո աչքերում չպետք է ունենա որևէ թերություն։
Արթուր Շահնազարյանի «Հազարան Հավքը»
Ա մաս
Ա մասում հեղինակը ընթերցողին ներկայացնում է խիզախության, նպատակասլացության և հարգանքի կարևորությունը մարդու կյանքում։ Նա այդ բոլոր հատկանիշները ներառել էր թագավորի փոքր որդու՝ Արեգի մեջ։ Արեգը պատրաստ էր անցնել բազմաթիվ փորձությունների միջով, որ հոր այգին կրկին ծաղկի․ նա պատրաստ էր անել այդ ամենը հոր ուրախության համար։
Սակայն Ա մասում բացի Արեգից, կային այլ կերպարներ ևս, որոնք նույնպես իրենց մեջ պարունակում էին բնավորության գծեր։ Կցանկանայի խոսել ծեր կնոջ և այգու պահակներ մասին։Այգու պահակները ունեին շատ վատ բնավորություն գիծ՝ նրանք չունեին խիղճ; Նրանք չցանկացան մտնել ծեր կնոջ դրության մեջ և նրան մեկ խաղողի ճութ նվիել, հասկանալով, որ այթ խաղողը մահամերձ որդու համար է։ Ծեր կինը իրական մոր կերպար էր, նա պատրաստ էր անցնել իր ինքնասիրության վրայով և բազմաթիվ անգամ արժանանար նվաստացումների՝ մահամերձ որդուն խաղող հասցնելու համար։
Բ մաս
Այս մասում ներկայացվում է իրար հակադիր երկու բնավորության գծեր՝ հավատարմություն և դավաճանություն։ Փոքր եղբայրը՝ Արեգը, անցավ բազմաթիվ փորձությունների միջով մինչև գտավ Հազարան Հավքը և այդ ամենից հետո պատրաստ էր գտածով կիսվել եղբայրների հետ։ Նա այն տվեց եղաբյարներին, ասելով, «Ինչ տարբերություն, թե մեզանից ով այն կհանձնի հայրիկին»։ Սակայն Արեգի եղբայրները իր հակադիր պատկերն էին։ Նրան իրենց եղբորը դավաճանեցին՝ գցեցին ջրհորը, և դա արեցին միայն նրա համար, որ արժանանան հոր գովեստներին։
Գ մաս
Արեգը գտնվելով հսկայական ջրհորում կրկին խիզախություն ցուցաբերեց թռչնի ձագերի հանդեպ։ Ի պատասխան իր քաջության նրանց մայրը նրան ջրհորից դուրս հանեց։ Այդ նույն ժամանակ Սիրուհին իմացավ Հազարան Հավի գողության մասին։ Եվ՛ Տիրուհին, և՛ Արեգը շտապեցին չորացած այգի։ Այդտեղ տեղի ունեցած դեպքերից հետո հաղթեց սերը, ազնվությունը և խիզախությունը։ Կյանքում ամենակարևորը ազնիվ մնալն է։
Նորավեպի (նովել) չգերազանցված վարպետ, հասարակական գործիչ Գրիգոր Զոհրապի ստեղծագործությունները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել արևմտահայ ռեալիստական գրականության վրա: Ժամանակակիցները նրան կնքել են Նորավեպի իշխան պատվանունով: Զոհրապը գրել է բանաստեղծություններ, նորավեպեր, ակնարկներ, վեպեր և այլն, սակայն առավել ճանաչվել է նորավեպերով: Բյուրեղացած ձևի ու փոքր ծավալի մեջ նա հասել է հոգեբանական խորության և կերտել բազմաթիվ կերպարներ՝ զարգացնելով ռեալիզմի ավանդները հայ գրականության մեջ: Նրա լեզվամտածողությունն առանձնանում է զուսպ ու դիպուկ ոճով, հոգեբանական նրբին պատկերների, համեմատությունների և մակդիրների արտահայտչամիջոցներով: Զոհրապի նորավեպերը ժամանակի կյանքի հայելին են ու ճշմարիտ վկայությունը: Զոհրապի նորավեպերը ժամանակի կյանքի հայելին են ու ճշմարիտ վկայությունը:
Պատմողական պրոզայիկ ժանր է, համեմատաբար սեղմ ծավալի արձակ ստեղծագործություն, որն ունի դեպքերի ընթացք (սյուժե) և կերպարներ։ Սրան բնորոշ են սուր, կարճ սյուժեն, պատմողական չեզոք ոճը, անսպասելի արդյունքը։ Երբեմն օգտագործվում է որպես պատմվածքի հոմանիշ կամ համարվում է նրա տարատեսակ։ Ժամանակակից գրականության մեջ նովելը և պատմվածքը հաճախ դժվար է սահմանազատել։
Նկարագրություն
Նորավեպը Զոհրապի «Լուռ ցավեր» շարքից է։ Նորավեպը սյուժե չունի. իրար հաջորդող դեպքերի շղթա գոյություն չունի։ Հեղինակը պատմում է մի իրադարձության մասին, որ երկար մտորելու տեղիք է տալիս։ Նովելում մենք տեսնում ենք հերոսների ներաշխարհի հոգեբանական վերլուծություն հեղինակի կողմից։
Սյուժե
Զաբուղոն գող է: Գյուղի բնակիչների և այս խորհրդավոր մարդու միջև մտերմություն է հաստատվում: Զաբուղոն նշանված է։ Նշանդրեքը Պատրիարքարանի մեծ դահլիճում չէ կատարվել։ Պարզապես, հավիտյան սիրելու խոսք են տվել իրար գիշերով՝ ինքը և Վասիլիկը: Գողը միայն գիշերներն էր հանդիպում Վասիլիկին, որպիսի չբացահայտվի: Մի օր այս ամենը ծաղր է թվում աղջկա աչքին։ Իր թաքուն երջանկությունը ուրիշները չեն տեսնում: Նա, ցուցամոլ էակ լինելով, չի կարող գոհանալ կյանքի ներքին ու լուռ ներդաշնակությամբ: Վասիլիկը դիվային միտք է հղանում: Գիշերով կանչում է ոստիկաններին և բռնել է տալիս Զաբուղոյին: Զաբուղոն յոթը տարի պիտի մնա բանտում: Բոլոր մտքերը Վասիլիկի մասին են: Այդուհանդերձ, երրորդ տարում մի գիշեր նրան հաջողվում է փախչել։ Մոտենում է Վասիլիկի տանը: Սակայն Վասիլիկն ուրիշի գրկում է: Զաբուղոն ակամա ձեռքը երկարում է դանակին: Սակայն դիտելով իր հակառակորդին և արհամարհանքի մեջ հաղթահարելով վրեժի ցանկությունը՝ ձեռքը քաշում է դանակից: Ամբողջ գիշեր թափառում է դատարկ փողոցներում: Ո՞ւր պիտի գնա. տուն չունի, ծանոթ չունի։ Դժվարությամբ ձեռք բերած ազատությունը անիմաստ է։ Արշալույսի հետ վերադառնում է բանտ։
Վերլուծություն
Սերը կախարդական զգացողություն է, որը մարդուն ցույց է տալիս լրիվ նոր աշխարհ, որը գունավոր է, ուրախ։ Սակայն այդ գույները և ուախությունը տեսնելու հաար պետք է լինել սիրած էակի կողքին, որպիսի նա սեղծի այդ գույները։ Բայց սիրած էակից հեռու լինելը պատճառ է հանդիսանում գույների խամրելու, հետևաբար կորում է նաև սերը։
Վասիլիկի կերպարը և՛ կարելի է արդարացնել, և՛ մեղադրել։ Կարդարացեի, որովհետև նովելում Վասիլիկը ուշադրություն սիրող աղջիկ էր, ում համար անընդունելի էր հանրության առջև միայնակ զբոսնելը։ Նա ուներ ուշադրության, սիրո կարիք, սակայն այդ ամենը ստանալով միայն գիշերը՝ հանրության աչքից հեռու, նա չէր դիմանում այդ ամենին։ Կմեղադրեի, որովհետև նա պարզապես կարող էր բաժանվել և գտնել ուրիշին, սիրելիին մատնելու փոխարեն։
Սյուժե
Գլխավոր հերոսը ամբողջ գիշերը անցկացնում է իր սիրած աղջկա պատուհանի մոտ։ Աղջիկը նստած էր պատուհանի մոտ։ Երիտասարդին թվում է, թե աղջիկն էլ իր նման երազներով է տարված, իրենք նման են իրար․ երկուսն էլ անքուն են․ Դրանից սերն աղջկա հանդեպ ավելի է խորանում։ Իրականում, բացվում է առավոտը, և նա տեսում է, որ պատուհանից երևացող աղջկա գլուխը, նրա հրաշալի գանգուր մազերը․․․․․ ուղղակի ռեհանի փունջ էր։
Վերլուծություն
Սերը կարող է լինել անտեսանելի։ Սիրահարված մարդը ամենուրեք փնդրում է սիրած էակին։ Սվյալ նովելը օրինակ բերելով, կարող ենք հասկանալ, որ սիրուն կարելի է գտնել բացառապես ամենուրեք։ Նրա սրտում սերը բորբոքվել է՝ ամբեղջ գիշեր իր և ռեհանի միջև նմանություններ գտնելով։
‘Толерантность’
Толерантность – это терпимость человека к другому, например, к другой национальности, вере, другому поведению. Толерантность проявляется тогда, когда человек готов помочь любому, будь то он обладатель другого цвета кожи, или его вера отличается от вашей веры. Также толерантность проявляется, когда вы видите недостатки людей, но не начинаете их громко критиковать. Нужно осознавать, что каждый человек, живущий на планете, имеет право на свободу выбора своей линии жизни. У каждого должно быть личное пространство, и никто не имеет право их нарушить. Но это только в том случае, если убеждения человека не наносят вред другим людям.
Вопросы
Что такой толерантность для вас?
Нужна ли толерантность, или она вредна и опасно?
Как мы можем проявлять толерантность по отношению к друг другу?
Թեմա 27. 1-ին աշխարհամարտը և Կովկասյան ճակատը
ա/ Հայաստանը և Օսմանյան ու Ռուսաստանի ռազմաքաղաքական ծրագրերը
բ/ Կովկասյան ճակատը 1914-17թթ․ /էջ 112-115, նաև այլ աղբյուրներ/․
Թեմա 28. Հայոց մեծ եղեռնը
ա/ «Ցեղասպանություն» հասկացությունը
բ/ Հայերի ցեղասպանության երիտթուրքական պետական ծրագիրը
գ/ Մեծ եղեռնը
դ/ Մեծ եղեռնի հետևանքները էջ 122-128, նաև այլ աղբյուրներ/․
Առաջադրանք․
1․ Ներկայացրե՛ք 1915թ․ Կովկասյան ճակատում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձությունները։
Կովկասյան ճակատում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձություններից մեկն էր Սարիղամիշի ճակատամարտը։ Թուրքական երրորդ բանակը, որի հրամանատարությունն անձամբ ստանձնել էր Էնվեր փաշան, կարողացավ գրավել Օլթին, Արդահանը և Կարս-Սարիղամիշի շրջանում դուրս գալ ռուսական զորքերի թիկունքը: Սակայն ռուս զինվորների ու հայ կամավորների հերոսական կռիվների շնորհիվ օսմանյան 90–հազարանոց բանակը գլխովին ջախջախվեց: Էնվերը մի կերպ խուսափեց գերի ընկնելուց: Թուրքական զորքից փրկվեց միայն 12000 հոգի: Ձմռան դաժան սառնամանիքի պայմաններում 1916 թ. փետրվարի 3–ին նրանք գրավեցին Էրզրումը: Դա Կովկասյան ճակատում ռուսների ամենախոշոր հաղթանակն էր: Այնուհետև կովկասյան բանակը մի քանի ամսվա ընթացքում գրավեց Տրապիզոն, Երզնկա և Բաբերդ քաղաքները:
2․ Ե՞րբ և ո՞ր փաստաթղթով է տրվել ցեղասպանության իրավական ձևակերպումը։ Ըստ այդ փաստաթղթի՝ ո՞ր գործողություններն են որակվում որպես ցեղասպանություն։
1948 թ. դեկտեմբերի 9–ին Միավորված ազգերի կազմակերպության ընդունած «Ցեղասպանության հանցագործությունները կանխելու և դրա համար պատժի մասին» փաստաթղթում տրվեց դրա իրավական ձևակերպումը: Ըստ այդ կարևոր փաստաթղթի ցեղասպանություն են համարվում այն գործողությունները, որոնք կիրառվում են որևէ ազգի կամ կրոնական համայնքի լիակատար կամ մասնակի ոչնչացման նպատակով: Այդ գործողություններից են
ա) խմբի կամ համայնքի անդամների սպանությունը,
բ) նրանց մարմնական լուրջ վնասվածք կամ մտավոր խանգարում հասցնելը,
գ) երեխաների հանձնումը մարդկային մի խմբից մյուսին և այլն
3․ Բացի հայերից, ուրիշ ի՞նչ ժողովուրդներ գիտեք, որոնց նկատմամբ երբևէ իրականացվել է ցեղասպանություն․
Հրեաների նկատմամբ Գերմանացիները ցեղասպանություն են իրականացրել։
ԱՐԱՔՍ ՔԱԼԻՋՅԱՆ 