1.Եվ ի՞նչ է տվել ինձ բնությունը
Եվ ի՞նչ է տվել ինձ բնությունը,—
Հավիտյան նորոգ իր հնությունը,
Իր ջրվեժների անքնությունը
Եվ հոգնահոլով իր կրկնությունը…
Իր քարափների համբերությունը,
Իր խղճի առաջ իր գերությունը,
Իր անդունդների տարողությունը,
Սեփական վերքերն ապաքինելու
Կարողությունը…
Իր սևահողի խոնավությունը,
Մասրենու փշոտ խոնարհությունը…
Ինքնաբաշխումի ուրախությունը,
Ինքնամերժումի խիզախությունը,
Ինքնության պատիվն ու թանկությունը,
Ինքն իր մեծությամբ չպարծենալու
Երջանկությունը…
թարգմանություն: And What Has Nature Taught Me?
And What Has Nature Taught Me?
That oldness is eternally renewed,
that waterfalls insure insomnia,
and repetition brings sleep.
Nature has taught me patience,
and that conscience enslaves,
that canyons have scope,
that wounds heal themselves,
that black soil is fertile.
Nature has taught me patience,
and that the dog-rose is modest,
that giving is happiness,
that self-denial is courage,
not bragging can bring happiness.
Nature has taught me patience.
2. Անտառում
Անտառում ամպի ծվեններ կային,
Կապույտ մշուշներ կային անտառում.
Օրոր էր ասում աշունն անտառին,
Բայց դեռ անտառի քունը չէր տանում։
Շշուկներ կային անտառում այնքա՜ն,
Եվ խոնավ-խոնավ բուրմունքներ կային….
Իրար փաթաթված ստվեր ու կածան,
Ու հետքե՜ր, հետքե՜ր, հետքե՜ր մարդկային։
Եղյամն էր սնկի գլուխն արծաթում,
Մրսում էր կարծես վայրի նշենին,
Հանգստանում էր հողմը բացատում՝
Ականջն ամպրոպի ազդանշանին։
Եղնիկի հորթը՝մամուռը դնչին,
Թռչում էր իր մոր բառաչի վրա,
Եվ որսկանը թաց խոտերի միջին
Կորած հետքերն էր որոնում նրա։
Փայտահատը հին երգն էր կրկնում
Եվ տաք սղոցն իր յուղում էր կրկին,
Թեղին անտարբեր ականջ էր դնում
Տապալված կաղնու խուլ հառաչանքին։
Անտառապահի տնակի առաջ
Խարույկն իր խաղաղ ծուխն էր ծածանում,
Եվ խարույկի մոտ եղևնին կանաչ
Սոճու հետ սիրով զրույց էր անում…
Անտառում խորին խորհուրդներ կային,
Եվ արձագանքներ կային անտառում,
Օրոր էր ասում աշունն անտառին,
Սակայն անտառի քունը չէր տանում
թարգմանություն: In the woods
There were small clouds in the woods,
Blue mist hung in the woods,
Autumn hummed softly in the woods,
But still the trees could not fall asleep.
There were whisperings in the woods,
And a richness of wet fragrance,
Shadows and lanes twined closely,
And traces, traces of men.
The dew silvered the mushroom caps,
The wild almond tree looked chill,
The wind came to rest in the glade,
Tilted to the sounds of thunder.
The deer calf, its muzzle moss-covered,
Leaps at its mother’s cry,
And through the wet grass, the hunter
Seeks the lost trace of the deer.
The woodman sings his old song again
And oils the warming saw again,
The breadfruit tree doesn’t hear
The hushed sigh of the fallen oak.
Before the forest warden’s hut
A bonfire gives up peaceful smoke,
And the green fir near the fire
Talks heartily with the cypress.
There were mysteries deep in the woods,
Echoes abounded in the woods,
Though autumn hummed softly in the woods,
The trees still could not fall asleep.
3. Հոգնել եմ
ՀՈԳՆԵԼ ԵՄ ԱՐԴԵՆ
Հոգնել եմ արդեն հանդարտ հոսելուց,
Իմ մտքերի հետ մթնում խոսելուց,
Սեթևեթ խոսքից, սեթևեթ սիրուց
Հոգնել եմ արդեն։
Հոգնել եմ թաքուն ալեկոծվելուց,
Առ ու ծախի մեջ այսքան փորձվելուց,
Կշտամբանքներով ռմբակոծվելուց
Հոգնել եմ արդեն։
Հոգնել եմ արդեն զուր թափառելուց,
Սուտ կուռքերի դեմ մոմեր վառելուց,
Ամեն պարողի ծափահարելուց
Հոգնել եմ արդեն։
Հոգնել եմ ամեն հովից թեքվելուց,
Հոգուս մեջ հոգուս ցավը հեգնելուց,
Ինքս իմ ստվերից ահաբեկվելուց
Հոգնել եմ արդեն։
Հոգնել եմ հոգնած մարդկանց օգնելուց,
Կրկնված երգերն անվերջ կրկնելուց,
Հոգնել եմ նաև այսքան հոգնելուց,
Հոգնել եմ, հոգնել։
թարգմանություն: Tired
I’M ALREADY TIRED
I’m tired of flowing calmly,
Speaking to my thoughts in the dark,
Light from the word, from lighthearted love
I’m tired.
I’m tired of hiding,
From being so tested in expense,
Bombed with rebukes
I’m tired.
I’m tired of wandering in vain,
From lighting candles against false idols,
Applauding Every Dancer
I’m tired.
I’m tired of turning away from every shepherd,
From ridiculing the pain of my soul,
Terrorism From My Shadow
I’m tired.
I’m tired of helping tired people,
From repeating the repeated songs indefinitely,
I’m also tired of being so tired,
I’m tired and tired.
4. Եթե աշխարհը նույնն էր մնալու
Եթե աշխարհը նույնն էր մնալու,
Եթե քո ջանքից
Նրա բեռը չէր թեթևանաալու,
Էլ ո՞վ էր ասում,
Որ այնքան ծանր հոգսերը նրա
Առնեիր քո թույլ ուսերի վրա։
Եթե քո առաջ դուռ էր փակելու
Եվ չէր դնելու ականջը լանջիդ,
Եվ գլուխ չուներ՝ արձագանքելու
Ամեն մի կանչիդ.
Էլ ինչո՞ւ էիր այդքան թրթռում,
Էլ ինչո՞ւ էիր դու քեզ քրքրում,
Էլ ինչո՞ւ էիր ականջդ սրում,
Որ նրա ամեն շշուկը բռնես,
Որ նրա ամեն խորհուրդն ըմբռնես,
Նրա հետ ընկնես, նրա հետ թռնես,
Մեռնես, համբառնես…
Էլ ինչո՞ւ էիր,
Բոբիկ ոտներդ մաշում քարերին,
Փորձում անհնարն ու անկարելին,
Եթե աշխարհը նույնն էր մնալու,
Եվ ինչ-որ չափով
Չէին մաշվելու հոգսերը նրա։
Բայց էլի, սիրտ իմ,
Շնորհակալ եմ ես հազար անգամ,
Որ գոնե ինքդ բեռ չմնացիր
Աշխարհի հոգնած ուսերի վրա։
թարգմանություն: If the world would stay the same
If the world would stay the same,
If Your Efforts Are
His burden would not be relieved,
Who else said,
That so much anxiological anxies
Take it on your weak shoulders.
If you were to close the door,
And he wouldn’t put his ear on the slopes,
And he had no head to respond
Each one of you will call.
Why else were you so caterpillaring?
Why else did you sweat yourself?
Why else did you sharpen your ear?
That you may catch all his whisperings,
That you may grasp all his counsel,
Fall with him, fly with him,
Thou shalt die, kiss.
Why else were you?
Your bear feet wear out the stones,
Trying impossible and impossible,
If the world would stay the same,
And to some extent
His anxieties were not weary.
But my heart, my heart,
Thank you a thousand times,
That at least you don’t have a burden on yourself
On the tired shoulders of the world.
5. Կգամ
Եթե մինչև անգամ
Լսած լինես, թե ես այս աշխարհում չկամ,
Միևնույն է, կգամ, ինչ էլ լինի, կգամ,
Ուր էլ լինեմ, կգամ:
Եթե մինչև անգամ ես կուրացած լինեմ,
Եթե մինչև անգամ լույսդ մարած լինի,
Վերջին հույսդ քամին առած-տարած լինի,
Առանց լույսի կգամ, ես այս անգամ կգամ
Մենության մեջ լացող երգիդ վրա:
Եթե մինչև անգամ
Քո հավատի հանդեպ դու մեղք արած լինես
Եվ համարած լինես, որ աշխարհում չկամ,
Եթե մինչև անգամ հողս մաղած լինես,
Եթե մինչև անգամ մտքով թաղած լինես,
Եթե մինչև անգամ ինձ վտարած լինես,
Վերհուշերիդ վերջին խոնավ քարանձավից,
Միևնույն է, կգամ, ինչ էլ լինի, կգամ,
Եվ կճչաս հանկարծ տարօրինակ ցավից…
Կգամ, գլուխ-գլխի ու ձեռք-ձեռքի կտանք,
Լաց կլինենք մեռած մեղքիդ վրա:
Եթե մինչև անգամ հազար սարի ետև
Հազար կապով կապված, խաչով խաչված լինեմ,
Տքնած-տանջված լինեմ, միևնույն է, կգամ,
Ինչ էլ լինի, կգամ, չկանչես էլ, կգամ,
Եվ կբերեմ ես քեզ ուրախություն մի մեծ
Անակնկալ դարձիս իրողությամբ—
Քո տան ու քո հոգու տարողությամբ,
Երազներիդ, կյանքիդ տևողությամբ:
Կգամ և կդառնամ գտած բախտի ժպիտ
Եվ հավատի ժպիտ` տառապանքից մաշված,
Արտասուքից խաշված դեմքիդ վրա:
Եթե մինչև անգամ մեջքս ծալված լինի,
Եթե մինչև անգամ ոտքս վառված լինի,
Եվ ճակատիս հազար հողմի հարված լինի,
Միևնույն է, կգամ, ուր էլ լինեմ, կգամ:
Գետնի տակից կգամ,
Մի հեռավոր, անհայտ մոլորակից կգամ,
Կգամ ու թափ կտամ
Հարդագողի փոշին շեմքիդ վրա:
թարգմանություն: I’ll come
If even before
You have heard that I will not be in this world,
But I’ll come anyway, I’ll come
Wherever I am, I’ll come.
If I’m even blind,
If your light is gone,
Your last hope may be spread by the wind,
Without light, I’ll come this time
On your song weeping in loneliness.
If even before
You Have Sinned in Your Faith
And think I will not be in the world,
Even if you’re still sifting through my soil,
If you’re buried with your mind,
If you’ve even expelled me,
From the last damp cave of your flax,
But I’ll come anyway, I’ll come
And suddenly thou shalt scream in strange pain.
I’ll come, we’ll give you a head and a hand,
We’ll weep against your dead sin.
If even behind a thousand mountains,
I’ll be crucified with a thousand ties,
I’ll be tormented, but I’ll come,
No matter what, I’ll come, I’ll come,
And I’ll bring you a great joy
In the reality of my unexpected conversion,
With the tension of your house and your soul,
Your dreams, your lifetime.
I’ll come and be a smile of luck I’ve found
And a smile of faith, worn out by suffering,
On your face dried from the outside.
Even if my back is folded,
Even if my leg is burning,
And there will be a thousand winds on my forehead,
I’ll come wherever I am.
I’ll come under the ground,
I’ll come from a distant, unknown planet,
I’ll come and pour it
The dust of the mask on thy threshold.
ԱՐԱՔՍ ՔԱԼԻՋՅԱՆ 