Կարծում եմ, որ այո՛, առօրյաում հանդիպող գեղեցկությունը կարևոր է: Քանի որ դա կարող է մարդու տրամադրությունը բարձրացնել աբողջ օրվա ընթացքում կամ թեկուզ մի քանի րոպեով:
Իմ առօրյաում ինձ հաճելի է, երբ քայլում եմ փողոցով և ժպտացող մարդկանց եմ տեսնում: Անկախ ինձանից ես էլ եմ ժպտում:
Սոկրատես
Սոկրատեսը գեղեցիկ է դիտել օգտակարն ու նպատակահարմարը ՝ նկատելով, որ իրենում օգուտ չպարունակողը չի կարող գեղեցիկ համարվել:
Արիստոտել
Արիստոտելը որպես գեղեցիկի բնագավառ դիտարկում է արվեստը ՝ ընդունելով, որ գեղեցիկ է չափավորն ու կարգավորվածը: Ըստ Արիստոտելի ՝ գեղեցիկը ունի մաքրագործող հատկություն, քանի որ գեղագիտական հաճույքը մարդուն թեթևացնում և ազատում է կուտակված անկատարություններից: Արիստոտելը գտնում է, որ մարդը ազնիվ ու վեհ արարքներ է գործում հանուն գեղեցիկի:
Պլատոն
Ըստ Պլատոնի գեղեցիկի առաջին աստիճանը ֆիզիկական ՝ բնական կամ մարմնական գեղեցկությունն է, որը խիստ անցողիկ է, քանի որ ժամանակը անզիջում է նրա նկատմամբ: Որպես գեղեցիկի հաջորդ աստիճան ՝ Պլատոնը նշում է հոգու գեղեցկությունը, որը ավելի երկար կարող է պահպանվել, քան մարմնականը, սակայն նույնպես անցողիկ է, քանի որ մարդը փոփոխական է, նրա հոգին կարող է լինել կամակոր, հոգնի, չարանա, ծերանա և այլն: Պլատոնը գտնում է, որ այդ իդեալական և կատարյալ գեղեցիկը միաժամանակ նաև ճշմարիտ է և բարի:
Իմ համար չկա կոնկրետ գեղեցկության ֆիզիկական չափանիշ: Կարծում եմ, որ ամեն տեղ այն ունի իր դրսևորելու տեղը: Օրինակ արվեստի մեջ գեղեցիկ է համ չափավորն ու կարգավորվածը, համ էլ անկանոնը, որը առանց որևիցե սկզբունքի է արվել: Նույնը մարդկանց արտաքինի մեջ: Կան մարդիկ, ովքեր կարծես չափագրումով են ծնվել: Դա գեղեցիկ է: Բայց նույնպես գեղեցիկ կարող է լինել անհամաչափությունը, «գծված» չլինելը: Բնության մեջ նույնպես: Հանդիպում են այնպիսի երևույթեր, երբ ամեն ինչ շատ համաչափ, կարդավորված է արված, որ նույնիսկ հարց ես տալիս ինքդ քեզ «Արդյո՞ք սա բնական է, թե՞ մարդն է ստեղծել»: Բայց հենց նույն բնության մեջ շատ են անկանոն և խելագար բաները: Դա նույնպես գեղեցիկ է իմ համար:
Իսկ ինչը հոգևոր գեղեցկության մասին է, ոչ բոլորը կարող են համաձայն լինել, որ բարությունը և անկեղծությունն են գեղեցիկ: Կարծում եմ, որ մարդը դիմացինի մեջ գեղեցիկ է համարում այն, ինչ ունի, սիրում կամ գնահատում է ինքն իր մեջ: Այդպես օրինակ բարի, կամեցող, ազնիվ մարդիկ, ովքեր գիտեն, թե ինչպիսնն են իրենք, չեմ կաչծում, որ գեղեցիկ կհամարեն չար, խաբեբա մարդկանց: Եվ ընդհակառակը:
Ընթերցեք երկընտրանքը և կատարեք առաջադրանքները։
Գևորգը և Արսենը լավ ընկերներ էրն։ Մի օր նրանք միասին գնացին գնումներ կատարելու։ Արսենը փորձելու համար հագավ մի սվիտեր, և ի զարմանս Գևորգի, վերարկուի տակից սվիտերը հագին դուրս եկավ խանութից։ Հաջորդ պահին խանութի աշխատակիցը կանգնեցրեց Գևորգին և պահանջեց ասել դուրս եկած տղայի անունը։ Ապա աշխատակիցը խանութի տիրոջն ասաց, որ տղաներին տեսել է միասին և վստահ էր, որ ապրանքը գողացել էր նրա՝ խանութից դուրս եկած ընկերը։ Խանութի տերն ասաց Գևորգին, որ վերջինս կարող է շատ լուրջ խնդիրներ ունենալ, եթե չասի ընկերոջ անունը։
Կարծում եմ այստեղ լավություն անել կամ չանելը նշանակություն չունի։ Եթե Արսենը նման քայլի էր դիմում պետք է դրա մասին իր ընկերն իմանար։ Եթե նրանք դա երկուսով էին անում՝ այդ դեպքում Գևորգը չպետք է ասի ընկերոջ անունը։
Կան դեպքեր, երբ կարելի է օրենքները խախտել, բայց դա պետք է լիովին գիտակցված արարք լինի։ Այսինքն գիտակցված և ամեն ինչ կշռադատելով պետք է արվեր, և ունենար իր հիմնարար պատճառներն այդ գործողությանը դիմելու համար։ Եվ ըստ իս օրենքներն ու նմանատիպ երևույթներն իրական ընկերության դեմ անզոր են։ Հասարակությունը՝ եթե քայքայվի, ապա դրա հիմնական պատճառը կարծում եմ օրենքներ խախտելը չի լինի, այլ օրինակ ընկերոջը դավաճանելը։
Կարծում եմ, եթե Գևորգն ասի՝ Արսենը որպես լավ ընկեր կհասկանա ընկերոջը և նմատատիպ քայլերի չի դիմի։ Սակայն կան մարդու որակական հատկանիշներ, որ միգուցե Արսենը չունենա, բնական է, որ գովելի չէ ինչ-որ մեկի կյանքը դժողքի վերածել միայն նրա համար, որ փորձել է օրինապահ քաղաքացի գտնվել։
Այստեղ կարևորը ոչ թե հանրության, այլ սեփական անձի ու կշռադատության մասին պետք է մտածել։ Թե դու’ ինչ կզգաս այդ արարքն անելուց, հոգեպես ինչ իրավիճակում կլինես։ Կարևորը դա է, թե չէ հասարակության միջի տարբեր շերտեր միևնույն է երկու դեպքում էլ քննադատելու և քարկոծելու են։ Դրա համար նման իրավիճակներում հասարակության կարծիքը պետք է միանգամայն անտեսել։
Կարևոր չէ դա կլինի խանութից, թե մեկ այլ վայրից՝ ամեն մի իրավիճակ իր «սպեցիֆիկությունն» ունի։ Ամեն ինչ լրիվ հարաբերական է ասված, անգամ հենց կարգապահ «օրենք գրողը» չգիտի, միգուցե՞ մի օր էլ նա խախտի հանգամանքների բերում։
Եթե ասի դա կլինի նրա իրավունքն ու որոշումը։ Բայց եթե ցանկանում է չասել՝ պետք է մի փոքր խորամանկություն և հնարամտություն ունենա, և ոչ մի խնդիր էլ չի ունենա։ Դրա համար կան մարդկային բնավորության գծեր և հատկանիշներ՝ խնդիրներից խուսափելու համար։
Եթե Արսենը չէր ասել իր ընկերոջը գողության մասին՝ դա միանգամայն մեծ սխալ է։ Եվ Գևորգն ըստ իս ունի այն բոլոր ոչ օրենսդրական, այլ բարոյական իրավունքները հայտնելու նրա անունը։
Նման իրավիճակներում դատողություններ կարելի է անել, երբ հասկանում ես և/կամ գիտակցում ես՝ թե այդ մարդը որքան կարևոր է քեզ համար։ Եթե դա սովորական ընկերություն է, որը ժամանակի ընթացքում սառելու և կորելու է, ապա սեփական անձը վտանգի տակ դնելը կարծում եմ սխալ է։ Իսկ եթե դա իրական ընկերություն է, և երկուսը միմյանց հավատարիմ լինելով երկար տարիներ են անցկացրել, ապա անգամ նման իրավիճակներում պետք է սեփական անձը վտանգի տակ դնել։
Սա կարծես ամփոփիչ մասն է։ Եվ վերը նշվածներում ես հայտնեցի իմ դիրքորոշումը։ Եթե իրական ու հարատև ընկերության մասին է խոսքը՝ օրենսդրական կարգերը փուչ են։ Իսկ եթե սովորական, «ժամանակավոր» ընկերություն է՝ ապա չպետք է խախտել օրենքը մի մարդու համար, ով ինչ-որ մի պահի քո կյանքից կորելու է։ Սա իմ սուբյեկտիվ կարծիքն է։
So i went to Alaverdi again but with a different friend group. I loved it last time so i wanted to go again. Just because i missed the nature and the air there. But this time it was the upcoming days of halloween so we decided to do a photoshoot and it was fun. We went to the same places beside the factory due to covid. But overall the trip was amazing i loved it. I loved this trip because i went somewhere with my close friends we had a fun time and overall we enjoyed this trip. To be honest i would go to Alaverdi again its honestly one of my favorite places now.
Some photos i took
Ես համոզված եմ, որ ամեն ոք կյանքում գոնե մեկ անգամ հարց է տվել, թե ինչ է բարին և չարը և ինչում է նրանց տարբերությունը։ Իմ կարծիքով, լինել բարի նշանակում է չլինել անտարբեր, հոգատարություն ցուցաբերել մարդկանց, կենդանիների, շրջապատի նկատմամբ։ Բարի մարդը միշտ կարեկցանք կգտնի իր սրտում ցանկացածի համար։ Երբևէ բարիություն անել լինում է ավելի դժվար, քան չարություն, որովհետև դրա համար պետք է զոհաբերես քո հետաքրքրությունները, զրկես քեզ որևէ բանից։ Բայց բավարարվածությունը նրանից, որ կարողացար անել որևէ մեկի կյանքը գոնե միքիչ ավելի լավ հազար անգամ գերակշռում է այս զոհաբերությունները։ Լինում է և այնպես, որ մարդը ինչ-որ պատճառներով ընկել է ուրիշ մարդկանց ազդեցության տակ։ Նա կարող է նրանց հետ միասին կատարել վատ բաներ։ Դա կարող է լինել ոչ լիարժեք ինքնավստահության դեպքում, վախենալով, որ չես լինի բոլորի նման։ Այստեղ կարելի է մի բան ասել ՝ մարդ պետք է միշտ ունենա իր կարծիքը և գլուխ իր ուսերին։ Չպետք է մոռանալ, որ ձեր կատարած չարությունը վաղ, թե ուշ մի օր կվերադառնա և դրանից չի լինի խուսափել։ Մեր աշխարհում հավասարակշռություն է պահպանվում չարի և բարու միջև և ոչ մի կողմը չի կարող գերակշռել։ Դա լավ է, որովհետև եթե գերակշռի չարը՝ մարդկությունը երկար չի ձգի։ Միգուցե, ոչ բոլորը կհամաձայնվեն ինձ հետ, ասելով, որ ամենուրեք պատերազմներ, դաժանություններ են տիրում։Այո, սակայն կան նաև մարդիկ, ովքեր փրկում են կենդանիներին մահանալուց, կա գողություններ, բայց կան բարեգործական ֆոնդեր, որոնք օգնում են մարդկանց անվճար։ Այնպես, որ հավասարությունը այնուամենայնիվ կա։ Կարևոր է պահապանել և զարգացնել բարին քո մեջ և կիսվել դրանով շրջապատի հետ։
ԱՐԱՔՍ ՔԱԼԻՋՅԱՆ 