Ex. 1


Ex.3

Ex.4

Ex.5

Ex. 1


Ex.3

Ex.4

Ex.5

Revision: Present Simple vs Present continuous, slide 7.
Ex. 1
Ex.3

Ex.4

Ex.5

Ex.6

120 : 24 = 5
180 : 5 = 36
Պատ․՝ 36
144 : 8 = 18
39 x 18 = 702
Պատ․՝ 702
9620 : 26 = 370
14430 : 370 = 39
Պատ․՝ 39
Պատ․՝ 1620 կմ, հասել է 8:45
Պատ․՝ 44 կգ
Պատ․՝ 113
Պատ․՝ 6
Պատ․՝ 1582 ոտք
արդալ պատմվածքը մինչև վերջ:
Իմ կարծիքով այստեղ ծաղիկները խորհրդանշում էին բարությունը, սերը և Զվարթին: Զվարթը ուզում էր ասել, որ պետք է մարդիկ կյանքից հոգնած չլինեն դուրս գան աշխարհ տեսնեն մի քիչ էլ ուրախանան:
Գիրքը շատ կարևոր դեր է խաղում կյանքում ոչ միայն ուսման հարցում այլ սովորեցնում է թե ինչպիսի մարդ պետք է լինել, խորհուրդներ է տալիս և այլն: Այս գրքում ասվում է, որ պետք է լինել ուրախ, պետք չէ նախանձել ինչ, որ մեկին պետք է ընդունել մարդուն այնպիսին ինչպիսին, որ կա, պետք չէ ծաղրել: Ես համաձայն եմ այս մտքի հետ և այդպես էլ շարժվում եմ:
Այս գրքի անունը «Գիրք ծաղկանց» է, որովհետև գրված է մարդու բարության, ուրախության, նախանձի, և որոշ մարդկանց իրական դեմքերը:
Կարդալ պատմվածքի երրորդհատվածը(մինչև … թաղեցին քարե գաղտնարանում):
Անիմա –առանց իմանալու
սաղմոս –աղոթքների ժողովածու
ծարուրիկ –դաշտային ծաղկի անուն
ապերասան –անսանձ
կոկոզավիզ –վիզը գոռոզաբար ձգած
Զվարթը ուզում էր վանականներին մի քիչ ուրախացնել, պատմելմարմնավորաց կյանքը: Երևակայության շնորհիվ Զվարթը վանականներիկյանքը ուզում էր լցնել ուրախությամբ և սիրով: Նա քարոզում էր սեր:
Նախանձը մնում է նախանձ: Նախանձը միայն ուզում է ինքը լինելգլխավորը, ուշադրության կենտրոնում այդ իսկ պատճառով նանախանձում է սիրուն և փակում նրա ճանապարհը:
Կարդալ պատմվածքի երկրորդ հատվածը (մինչև … ու անդունդների նիշերով):
Վանահայրը նրանով էր տարբերվում վանականներից, որ նա եղել է փիլիսոփա, կառուցել է վանքեր, պարիսպներ և լսարաններ:
Կառուցելով է ստեղծվում աշխարհն ու շինողական աշխտանքը…. Կառուցել քաղաքը, կառուցել խոսքը, կառուցել միտքը….. Աշխատասեր է նաև բնությունը, կառուցում է ծառը, շինարար է մրջյունը:Եղեք և դուք կառուցող և շինարար … Չքանա բռնությունը, փոշիանա գահքը և թագավորությունը և մնա շինարարը:
Նա կառուցելը ամեն ինչից վեր էր դասում, որովհետև նա էր իրենց թաղամասում միակ մարդը, որ կառուցել էր այդպիսի բաներ, Ես ինձ այդքան էլ կառուցող չեմ համարում, ես միայն փորձում եմ կառուցել իմ լավ ապագան:
Կարդալ պատմվածքի առաջին հատվածը (մինչև … փոքրիկ Զվարթը):
Շուրջառ- թիկնոց
Վեղար- քահանայի գլխարկ
Կոհակ- բարձր
Նառ- քարավանի առջևից գնացող ուղտ
Զվարթը տարբերվում էր բոլորից։ Նրան ոչ ոք չէր հասկանում, որովհետև նա բոլորի նման կյանքին չէր նայում մի կողմից։ Նա ամեն ինչի մեջ միշտ լավն էր գտնում և այդպես սեղծում էր իր գունավոր աշխարհը։
Զվարթի շրջապատում գտնվող մարդիկ շատ մռայլ էին, չար և չէին սիրում կյանքը, որովհետև կյանքում միայն ուշադրություն էին դարձնում վատին և երբեք չէին նկատում լավը։
Զվարթի հակասությունները ընկերների, հարևանների և շրջապատի մարդկանց միջև էր։ Ընկերները նրան սիրում էին, բայց չէին սիրում, երբ նա ստում էր իրենց։ Իսկ ստելու համար վազում էին հետևից, որ ծեծեն։ Հարևանները միշտ բողոքում էին Զվարթի ծնողներին, երբ նա քնած էր լինում։ Հարևանները չէին սիրում նրան։ Սակայն Զվարթը շարունակում էր ապրել իր գեղեցիկ կյանքը և վայելել ամեն րոպեն։
Կոմիտասյան օրերին կքննարկենք Կոմիտասի հոդվածներից հատվածներ, կընթերցենք տաղերը, կդիտենք հաղորդումներ Կոմիտասի մասին:
Որպես ամփոփում՝ կայցելենք Հառիճի վանք, կզրուցենք վանքի քահանաների հետ՝ Կոմիտասի՝ այնտեղ անցկացրած օրերից, կքայլենք կիրճով, կնստենք, կընթերցենք, կզրուցենք, կպատմենք բլոգներում:
Սեպտեմբերի 24-28
Հոդված առաջին. դասարանում քննարկելուց առաջ առանձնացնել այն փոքրիկ խրատը, որը ձեզ օգտակար կլինի կյանքում:
«Սիրուն մանկիկ, կայտառ մանկիկ, օր մը դուն ալ պիտի մեծնաս ու մարդ դառնաս: Քեզի մէկ պզտիկ խրատիկ մը տամ:
Միտքդ մարզէ ազնիւ գիտութիւններով եւ մաքուր գեղարուեստով: Իմաստունի ծովածաւալ միտքէն որսա՛ գիտութիւն եւ գեղարուեստագէտի սիրտէն բարի բարի զգացումներ: Գրքերն ու ձայները մեռած հոգիներու մտքի ու հոգու տապաններն են:
Հետեւէ բնութեան դպրոցին. միտքդ բաց ու կարդա՛ անոր ծով միտքը, որու մի կաթիլն է քո մէջ Արարչի շնորհած ձիրքը. սիրտդ բաց եւ թող արձագանգէ հոն նորա խորհրդաւոր ու գաղտնի ձայները, զի քո սիրտն այլ անոր անեզր ձորի մէկ փոքրիկ ձորեկն է, որ շնորհել է քեզ երկինքը` հոն պաշարելու ազնիւ ազնիւ զգացումներ:
Կարդա՛ բնութեան գիրքը, որ կարելի չէ ո՛չ մէկ բանով գրել, ո՛չ մէկ ձայնով արձանագրել, ո՛չ մէկ գոյնով նկարել եւ ո՛չ մէկ գործքով դրոշմել…: Բնութեան երեւոյթներն անհունապէս յեղյեղուկ են. այնտեղ կեանք կայ, որ չէ կարելի անկենդան տառերով ու ձայներով, գրիչներով ու բրիչներով, վրձիններով ու չափերով դրոշմել-պարփակել. նա նման է արշալոյսին, միշտ թարմ, միշտ նոր, միշտ կենդանի, միշտ կենսատու, միշտ մայր ու ծնող մտքի ու սրտի եւ քեզի պէս մանուկներու նման միշտ մանուկ ու պարզուկ:
Սիրուն մանկիկ, պայծառ մանկիկ, սիրէ բնութիւնը…
Կոմիտաս Վարդապետ
Իմ ընտրած խրատները՝
Միտքդ մարզէ ազնիւ գիտութիւններով եւ մաքուր գեղարուեստով:
Այսինքն պետք չէ տեսնել ամեն բան ու սովորել, կամ կրկնորինակե: Պիտի միշտ գտնես լավը, օգտակարը ու փորձես սովորել այն:
Հետեւէ բնութեան դպրոցին. միտքդ բաց ու կարդա՛ անոր ծով միտքը, որու մի կաթիլն է քո մէջ Արարչի շնորհած ձիրքը… Իմ կարծիքով այս խրատով ասվում է որ միայն գրքեր կարդալով ու դպրոց գնալով չես սովորում ինչ-որ բան: Բնությունը նույնպես դպրոց է որտեղ կարող ես սովորել կյանքի համար պետքական բաներ:
Հոդված երկրորդ. քննարկել հոդվածի նյութը, մեկնաբանել՝ ելնելով սեփական փորձից:
Ես կարծում եմ, որ ճանաչել սեփական մշակույթը, սեփական պարն ուարվեստը շատ կարևոր է: Ոչ բոլոր դեպքերում, բայց կարող են լինելդեպքեր, որ պարը ունենա մեծ դեր դաստիրակության մեջ: Կարծում եմ, որպարը, որպես առարկա պետք է լինի բոլոր դպրոցներում, քանի որ շատլավ է, երբ երեխաները վաղ տարիքից ծանոթանում են հին, ավանդականպարերին, պարեր կան, որոնք ունեն շատ հետաքրքիր պատմություններ ևայդ ամեն ինչը իմանալու համար պետք է դպրոցում անցնել պարառարկա և ուսումնասիրել պարի լեզուն:

